Home › Blog › Marathon des Sables 2026

Marathon des Sables 2026: hoe wij de Legendary editie liepen

Door Evert Aldewereld · Wandeltechniek Expert · Almere · 4 juli 2026

270 kilometer door de Sahara. Zes etappes, waarvan één van ongeveer 100 kilometer non-stop. Geen massage na afloop, geen vers eten, een week lang niet douchen — en alles wat je nodig hebt draag je zelf, in een rugzak van rond de 9 kilo. Dit voorjaar stonden mijn broer René en ik aan de start van de Marathon des Sables Legendary, de 40e editie van een van de zwaarste voettochten ter wereld. Na anderhalf jaar training was het moment eindelijk daar.

In dit artikel neem ik je mee: van de voorbereiding tot de etappe die ons het meeste heeft gekost, en het moment dat ik nooit meer zal vergeten.

Anderhalf jaar voorbereiding: van training tot de MDS120 Atlantic Coast

Het idee ontstond bij mijn broer René: konden we niet iets uitdagenders vinden dan onze gebruikelijke lange tochten, iets als wandelen in de hitte? Via internet kwamen we uit bij de Marathon des Sables, en al snel stond vast: dit werd de Legendary editie — 270 kilometer, verdeeld over zes etappes door de Marokkaanse Sahara, volledig zelfvoorzienend.

De voorbereiding duurde anderhalf jaar. We trainden op zand, in bossen en bewust op warme dagen — soms zelfs met extra kleding aan, om te wennen aan wat hitte met je lichaam doet. Een directe test op de Legendary was de MDS120 Atlantic Coast, begin 2026 aan de Marokkaanse Atlantische kust nabij Agadir. Deze editie van 120 kilometer, verdeeld over drie etappes, was voor ons de generale repetitie: rugzak, voeding, materiaal, alles werd hier getest onder wedstrijdomstandigheden. We spraken elkaar bij elke start en op elk checkpoint moed in, en de organisatie zorgde voor een warm welkom — inclusief ijswater in de nek bij elke controlepost.

Bron: maximaalinactie.nl – sponsorpagina en trainingsupdates · lees hier het volledige trainingsverslag

Waar train je specifiek op voor een woestijntocht?

Kilometers maken is niet genoeg voor een tocht als de Legendary. Je lichaam moet ook wennen aan hitte, gewicht en onregelmatige eetmomenten. Dit zijn de onderdelen waar wij gericht op trainden:

De start: middenin de nacht, tussen duizenden deelnemers

De Legendary editie trok wandelaars en hardlopers uit de hele wereld. Voor de start verzamelde iedereen zich al in het donker: hoofdlampjes, opgewonden gesprekken in tientallen talen, en de spanning die je voelt vlak voordat een avontuur van anderhalf jaar voorbereiding eindelijk begint. Vanaf dat moment moesten we volledig zelfvoorzienend verder: al ons eten, onze slaapspullen en onze uitrusting droegen we zelf mee, etappe na etappe.

Bron: 1Almere – interview na afloop van de Legendary editie

Het moment dat mijn wandeltechniek redding bracht

Op een van de etappes moesten René en ik samen een steile zandheuvel op — letterlijk met handen en voeten omhoog klimmen. Bovenop wachtte een weids uitzicht over de duinen, maar de tol die het eiste was groot. Mijn bovenbenen voelden op een gegeven moment aan alsof ze in brand stonden. Bij de eerstvolgende checkpoint hebben we een kwartier gerust, gegeten uit onze eigen rugzak en goed gedronken.

Daarna paste ik mijn wandeltechniek aan. In plaats van steeds mijn voet op te tillen, liet ik hem meer afwikkelen via voet en enkel — precies het principe dat ik mijn klanten in Almere aanleer met ChiWalking. Het scheelde direct: mijn bovenbenen kregen rust en ik liep de rest van de etappe een stuk soepeler uit.

De zwaarste etappe: 100 kilometer bijna non-stop

De zwaarste beproeving van de Legendary is de long stage: een etappe van ongeveer 100 kilometer, grotendeels in één keer gelopen. Wij deden er ruim 31 uur over, met slechts een paar korte rustmomenten. Op een gegeven moment waren we zo uitgeput dat we besloten twee uur te gaan slapen — anders zou het simpelweg niet meer lukken. Zandduinen waarin je wegzakt en rotsen die onder je voeten verschuiven maakten elke stap zwaarder dan normaal.

Toch was het niet alleen zwaar. De saamhorigheid in ons tentje — tent 136, met acht man — maakte veel goed. Juist in de nachten na de zwaarste etappes voelden we ons meer een team dan ooit.

Bron: HRDLPN.nl – interview met Evert over het woestijnavontuur

Het moment dat ik nooit zal vergeten

Tijdens etappe 2 hadden we nog maar een kwartier over om binnen de tijd te finishen. Het hele kamp stond bij de finish op ons te wachten. Binnenkomen onder dat applaus, wetend hoeveel het had gekost om dat kwartier te halen — dat voelde fantastisch. Ik kreeg er een traan van geluk van.

Wat de Legendary me geleerd heeft

De Legendary staat bekend als een van de zwaarste voettochten ter wereld, en dat voel je: je draagt alles zelf, er is geen massage na afloop, geen vers eten en een week lang geen douche. Die rugzak van ongeveer 9 kilo maakt de tocht een stuk zwaarder dan wat je normaal ooit meemaakt. Toch heeft deze tocht me vooral geleerd dat je verder komt dan je denkt, als je iets echt wilt en er gericht voor traint. Wat ik ook weer sterk heb ervaren, is hoe fijn de saamhorigheid onderweg is — met René, met onze tentgenoten en met wandelaars uit de hele wereld.

Veelgestelde vragen over de Marathon des Sables

Zelf toe aan een wandeluitdaging?

Je hoeft niet meteen de Sahara in om baat te hebben bij een betere wandeltechniek. Of je nu traint voor je eerste lange afstand of gewoon pijnvrij wilt blijven wandelen: een persoonlijke wandelanalyse of workshop legt de basis.