Mont Blanc Trail
Door Evert Aldewereld · Wandeltechniek Expert · Almere · 2 augustus 2025
Aankomst en eerste indrukken
Mijn avontuur begon met een vroege start richting Schiphol, waarna de vlucht naar Genève Airport vlekkeloos verliep. Vanuit daar pakte ik de bus naar Frankrijk en arriveerde bij het charmante treinstation van Saint-Gervais-Le Fayet. Na een welverdiende Franse koffie en een verfrissende cola ging de reis verder naar camping Le Pontet.
Op de camping ontmoette ik verschillende internationale hikers die net als ik de trail liepen. Ik raakte in gesprek met een Amerikaan uit Colorado en een jongeman uit Engeland. Het was inspirerend om hun verhalen te horen. De campings zijn perfect uitgerust voor wandelaars, met faciliteiten om je kleding te wassen, lekker te eten en samen te komen.
Toen de eerste deelnemers van Travelbase arriveerden, werd het pas echt gezellig. We zetten onze tenten op en in de namiddag kwamen de Rangers Jort en Doris en de overige deelnemers. Natuurlijk had ik mijn barefootschoenen mee — want voor mij voelen die niet alleen comfortabel, maar ook gezond. Met mijn kennis van ChiWalking herkende ik direct hoe belangrijk een goede techniek is om de belasting op je benen te verminderen.
De dag sloten we af met een welkomstmaaltijd. De avond werd onderbroken door een flinke wolkbreuk, die de hele nacht aanhield. Het was de perfecte test voor mijn tent, die gelukkig helemaal droog bleef.
Eerste wandeldag: naar de Col de la Croix-du-Bonhomme
De wekker ging om zes uur. Het was nog wat regenachtig, maar dat kon de pret niet drukken. Na een vers en uitgebreid ontbijt kregen we een lunchpakket en de briefing van de Rangers. De route van Les Contamines-Montjoie naar Les Chapieux zou een stevige wandeling zijn van ongeveer zeven uur, met zo’n 1290 meter stijgen en 940 meter dalen.
Ik gebruikte de ChiWalking-techniek om met zo min mogelijk energie te klimmen, en merkte dat mijn voorbereiding goed van pas kwam. Na vier uur bereikte ik de Col de la Croix-du-Bonhomme (2483 meter). De afdaling naar de camping was prachtig, met kleine watervalletjes en schitterende vergezichten. Ik kwam aan als vierde van de 28 deelnemers en was hier best trots op, aangezien ik later was vertrokken.
Tweede wandeldag: op naar Italië
Ook de tweede nacht regende het, maar gelukkig minder hard. Vroeg in de ochtend werd ik wakker van het geklingel van honderden schapenbellen. Na een korte busrit naar het startpunt, Ville des Glaciers, volgde een pittige klim van zo’n 600 meter in twee uur. Op de col, op 2600 meter hoogte, hadden we een fantastisch uitzicht over het dal.
Helaas brak een van mijn wandelstokken bij een afdaling. Gelukkig was het grootste deel van de resterende negen kilometer vlak. Ik liep het laatste stuk samen met Jan uit Oostende en we waren de eersten die aankwamen op de Hobo camping — een heerlijk gevoel, met direct een vakantiegevoel door de warmte en Italiaanse sfeer.
Derde wandeldag: de Zwitserse Alpen in
Na een gastvrij Italiaans ontbijt met koffie en croissants, begon na een transfer naar Courmayeur de pittige klim van 700 hoogtemeters in anderhalf uur. De col op 2714 meter was winderig maar bood een adembenemend uitzicht. Daarna begon een geleidelijke afdaling door de Zwitserse Alpen, vol met bloemetjes en vlinders.
Het pad was goed begaanbaar, waardoor ik op sommige stukken de pas er flink in kon zetten. In het dal genoot ik van de watervalletjes en riviertjes op weg naar camping Des Glaciers.
Vierde wandeldag: magie in de mist
Op de vierde ochtend kregen we van de Rangers de briefing voor de dag. Na een transfer naar het startpunt La Fouly/Le Peuty begon ik de tocht met een Belgische hiker, Robert. We liepen in de laaghangende bewolking, wat een magische sfeer creëerde. De klim was steil, maar de dichte mist en de geur van alpenkruiden maakten het een onvergetelijke ervaring.
Tijdens de afdaling kwam de zon door en werd het snel warmer. Na een paar uur kwam ik aan bij de camping in Trient. Ik was blij met mijn tweede plaats van aankomst. Later liep ik naar de bekende roze kerk, waar ik een groep mensen op Zwitserse hoorns hoorde spelen — een prachtige en onverwachte verrassing.
Laatste wandeldag: het einde van een prachtig avontuur
De week zou eindigen bij Montrox-Le Planet, vanwaar we de trein naar Chamonix zouden pakken. Wederom regende het ’s avonds en de volgende ochtend ging de wekker vroeg. Ik was eerder wakker en klaar dan de rest en besloot direct vanaf de camping te beginnen met lopen, wat me een heerlijk gevoel van vrijheid gaf.
Op de col bij Refuse du Col de Balme genoot ik van een kop koffie met een brownie. De laatste afdaling was technisch, met grote rotsblokken en boomwortels. Na zo’n vijf uur hiken kwam ik aan bij het treinstationnetje, waar ik samen met Jan de trein naar Chamonix nam. Daar vierden we onze aankomst met een hamburger en friet.
Terugblik op de Mont Blanc Trail week
Terugkijkend heb ik in een week 85 kilometer gelopen, met een totaal hoogteverschil van 4730 meter. De totale wandeltijd bedroeg 25 uur en 14 minuten. Dit staat gelijk aan zo’n 132,2 kilometer op vlak terrein, wat aantoont dat mijn voorbereiding — tweemaal per week wandelen met een rugzak van 7 kilo en lange afstanden — zijn vruchten heeft afgeworpen.
Ik heb geen spierpijn gehad en heb in de week erna goed rust genomen. Het mooiste vond ik dat ik een paar dagen voornamelijk op vetverbranding heb gelopen, dankzij een goed ontbijt en voldoende water met mineralen. Dit, in combinatie met af en toe een zwarte koffie voor extra energie, zorgde ervoor dat ik zelfs een kilo lichter thuiskwam. Een perfecte voorbereiding voor een volgende langeafstandswandeling.